4 maanden later…

Benjamin is nu bijna 5 maanden en ik zal proberen wat van de tijd te beschrijven.

 

Eerste paar weken

De eerste paar weken zijn wazig, ik moest herstellen van een grote operatie, de hormonen moesten hun weg vinden, thuis moesten we uitvinden wat het handigste werkte met de nieuwe taken die bij het verzorgen van een baby horen en dat soort dingen.

 

Als eerste wil ik vertellen dat je je absoluut niet kan voorbereiden op een baby. Je weet niet van tevoren hoe hij/zij is en wat er allemaal moet gebeuren. Het enige wat je kan voorbereiden is dat je alle materialistische dingen in huis hebt. Als je al je spullen op- en in kasten hebt geruimd, schrijf dan ergens op waar je wat hebt opgeborgen, want je raakt het kwijt. Het is niet echt kwijt, want je hebt het veilig opgeborgen, maar je kan het niet vinden. En gegarandeerd dat iemand je gaat vragen: ¨waar ligt…?¨

 

Iemand vertelde mij dat het makkelijk was om voor een baby te zorgen, ‘alles wat het nodig heeft is eten en liefde’. In principe is dat waar, maar er komt zoveel meer bij kijken. Je baby huilt omdat hij zich ongemakkelijk voelt en dat is het ergste wat hij heeft meegemaakt in zijn korte leventje. Hij kan niet praten, maar er is iets mis en jij moet uitvinden wat het is. Het is een levende puzzel en je hart breekt in stukjes als je verdriet ziet op dat kleine gezichtje, dus je moet zo snel mogelijk proberen het probleem op te lossen. Ook midden in de nacht, als je net lekker weer in slaap begint te zakken.

http://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-images-baby-cartoon-face-image11329449

Nu, een paar maanden later, zijn we steeds beter aan elkaar gewend en weten we inmiddels welk soort huil of zeur voor wat is. Je kan een paniek-schreeuw-huil krijgen, een zeurtje, gillen (meestal van plezier) en tranen. We weten nu wat er moet gebeuren, maar soms zitten we er nog wel eens naast. Zeker met eten is het soms een raadsel, omdat hij bijvoorbeeld 2-3 uur daarvoor heeft gegeten denk je niet als eerste aan een nieuwe fles, maar stiekem heeft hij het supersnel verteerd en heeft gewoon weer honger. Hij probeert je dat duidelijk te maken en jij snapt het niet. Op zo’n moment voel ik me weleens dom, maar dan denk ik ook maar weer: we zijn allemaal mensen, onvoorspelbaar en wisselvallig.

 

Na 4 maanden

We zien het bekkie van Benjamin veranderen met de tijd en hij wordt steeds leuker in de omgang. Hij kan nu reageren op ons en wij op hem en dat helpt soms enorm. Zeker als hij wakker wordt van een nachtmerrie (denken we) pakken we hem vast, zeggen hallo tegen hem en hij is bijna meteen gerustgesteld. Hij leert nu sinds een paar weken om van een lepeltje te eten en dat is echt leuk. Omdat alles anders aanvoelt dan zijn gewone melk en fles, trekt hij gezichten alsof ik de smerigste dingen in zijn mond prop. Gelukkig gaat het aardig goed, na een paar hapjes van iets nieuws went hij vrij snel en wil ook graag eten.

 

Tandjes

Hij heeft inmiddels 6 tanden, de eerste tandjes kwamen na een paar weken na de geboorte al en ik ben opgelucht dat ik geen borstvoeding geef. Andere moeders hebben babies van 4-5 maanden zonder tanden en zij zeggen dat ze stoppen wanneer de tandjes komen. Stelt me weer gerust dat ik geen monster ben die mijn kind geen borst geef. Ja, mensen hebben er duidelijk een mening over. (ook al gaat het ze geen zak aan)

 

Föräldragruppen

Vanuit het BVC (BarnvÃ¥rdcentralen, Ned: consultatiebureau) kregen we de uitnodiging om naar babymassage te gaan en een schema met föräldragruppen (Ned: ouder-groepen) elke paar weken om bij elkaar te komen en met elkaar ¨het leven¨ te bespreken. Babymassage was enorm leuk, je gaat er een paar weken heen om te leren je baby te masseren, je kan vragen stellen en te ontspannen terwijl je even het huis uit bent. De föräldragrupp is er om vragen te stellen aan je BVC-sköterska (Ned: consultant) en de moeders om hun ervaringen te delen. BVC heeft een richtlijn met onderwerpen opgesteld wat aan bod komt, geven informatie en laten video’s zien met hulpmiddelen. Dit zal misschien niet bij elke BVC zijn, want die van ons is er net mee begonnen.

 

Je hebt ook gruppen bij de lokale förskolan (Ned: soort kinderdagverblijf), je BVC-er kan je vertellen wanneer je waarheen kan. Hier hebben we onder andere een hand- en voetafdruk laten maken in gips en er komt een fotograaf om die mooie babyfoto’s te maken. Je kan hier met mammas en babies van ongeveer dezelfde leeftijd lekker kletsen, kopje thee/koffie drinken etc. Het verbaast me trouwens hoeveel er gratis is, ik had meer verwacht dat je overal op zijn minst een deel zelf moest betalen, maar dat valt reuze mee.

 

Nu op naar de laatste paar weken, kerstavond is Benjamin 6 maanden! :)

kerstbal-baby

Nog geen reacties

Geef een reactie