Generaties en gewoonten

Iedere generatie kinderen is anders en zo ook de gewoonten en richtlijnen die daarbij horen. Zo werd er vroeger lekker een schepje suiker door het papje gedaan en werd de fles voller gemaakt met rijstebloem. Nu vertellen ze bij de geboorte dat suiker ook nu al slecht is voor de tandjes en de energie en de fles met rijstebloem zorgt alleen maar voor slaapproblemen. Je staat dan ook wel even raar te kijken als je verhalen van vroeger hoort en je weet met alle adviezen ook niet meer wat je moet doen. Het beste is zelf nadenken of je gevoel het goedkeurt. Slaap jij lekker met een overvolle buik? Hoe voel jij je nadat een suikeraanval is uitgewerkt? Waarom doe je dat dan je baby aan, toch? Of roken en alcohol tijdens zwangerschappen/borstvoeding of gewoon geven, krijg ik ook de rillingen van. (ja, whisky in de fles! Ben je niet helemaal goed?!)

 

Box

In Nederland is het de normaalste zaak van de wereld om een box in je woonkamer (of waar dan ook) te hebben. In Zweden keken ze me raar aan toen ik vroeg waarom die hier bijna niet te vinden zijn. Hier spelen de babies gewoon op de grond, op een kleed. Is goed voor de training van de spieren en ze hebben meer bewegingsvrijheid, dus ik snap hem wel, maar het was nieuw voor mij. Voor het moment dat Benjamin straks snel kan kruipen met zijn knietjes, heb ik wel gedacht aan een reisbedje. Voor de momenten dat ik naar de wc moet en hem niet alleen kan laten zonder dat hij ervandoor gaat. Nu zit hij in zijn stoel in de badkamer bij me, maar dat houdt ook een keer op. Dan komt dat reisbedje goed van pas om straks een moment als oppas te werken.

 

Taal

Waar ik het persoonlijk lastig mee heb is de talen. Thuis, overdag spreek ik Nederlands tegen Benjamin, ´s avonds als we samen zijn spreken we Engels en ik leer Zweeds mee wanneer pappa tegen hem praat. Kiekeboe spelletje? In 3 talen. Knuffelbeer die kan praten? Zweeds, net als al het andere speelgoed. Ik moet alle kinderliedjes in het Zweeds leren, maar ik ken ze niet eens in het Nederlands. Bassie en Adriaan is een ding wat je als kind gewoon gezien móet hebben en het is maar te hopen dat ze online te vinden zijn. Voorleesboekjes (sowieso alle boeken) moet ik vragen aan mijn Nederlandse vrienden en familie want die bezorgen ze hier niet.

 

Is een hoop om over na te denken en sommige mensen hebben niet door dat het hier in Zweden soms heel anders werkt en je er soms niet komt met de Nederlandse oplossingen die wij kennen.

 

Een klaagpuntje: opmerkingen waar je niks aan hebt.

Van die dingen als:

  • ¨Nou, wacht maar tot hij/zij groter is, dan wordt het nog veel erger.¨ Wat heeft iemand daaraan? Als iemand dat tegen mij zou zeggen ga ik er gewoon in mee:¨Nou, dat zie ik niet zo zitten, dus neem jij die baby maar mee dan.¨ Kijken wat ze dan zeggen.
  • ¨De consultatiebureaus vertellen onzin.¨ Hoe kom je daarbij? En jij weet het allemaal beter omdat?
  • Dit heeft iemand serieus tegen mij gezegd toen Benjamin 6 maanden was: ¨Je moet een speeltje zoeken wat zacht is en hij niet kan inslikken.¨ Joh, echt? Had ik geen idee van! En wat is een luier?
  • ¨Als je wat nodig hebt moet je het zeggen. Mag ik een keer oppassen? Als je oppas nodig hebt hoor ik het wel hè?¨ Maar er dan niks van menen. Je vraagt om oppas en ze kunnen geen enkele dag dat je het vraagt of ze geven de baby terug in je handen bij de eerste kik. Zeg het dan niet. (Van horen zeggen, gelukkig zelf nog niet meegemaakt, maar erg irritant)

 

20150105_143025En nu een paar vreselijke clichés: Mijn kind is de knapste, heeft de mooiste lach en ik geef er alles voor om hem gelukkig te maken! Ik geniet van zijn blije gespeel, knuffels en kusjes en ik kan niet wachten tot hij straks wat groter is en we meer spelletjes kunnen doen en hij kan praten! Zo!

Nog geen reacties

Geef een reactie