Blog

Kinderopvang

Je kind mag in Zweden naar de kinderopvang wanneer hij/zij 1 jaar is. Je kan al vroeg inschrijven bij je gemeente en je mag 5 plaatsen uitkiezen. Er wordt aangeraden om ongeveer bij 6 maanden informatie te verzamelen en je kind in te schrijven zodat je een plek hebt bij de kinderopvang wanneer zijn/haar eerste verjaardag geweest is.

maxresdefault

Je hebt 2 verschillende soorten kinderopvang; förskolan (kinderdagverblijf) en familjedaghem, of ook wel dagmamma (gastgezin) genoemd.

 

Benjamins oma is dagmamma, dus mijn vriend weet heel goed hoe het is om bij een dagmamma te zijn en hoe het werkt. Wij willen graag dat Benjamin naar een dagmamma gaat, dus we hebben ons al vroeg ingeschreven bij 2 dagmammor en 3 förskolor. We hebben deze week de bevestiging gekregen dat hij terecht kan bij de collega van farmor (oma) en iedereen is er heel blij mee. Qua locatie ligt alles dicht bij elkaar; ons huis, opa en oma, de dagmamma, heerlijk. Op het moment dat ik werk vind en een keer te laat thuis zal zijn, kan Benjamins oma hem ophalen en dan pikken wij hem bij haar op. Geeft een heel gerust gevoel dat iedereen zo dichtbij woont!

 

Omdat Benjamin eind Juni 1 jaar wordt en de zomervakantie dan bijna voor de deur staat, gaat hij pas in het nieuwe schoolseizoen naar de opvang, dus hij zal al wat ouder zijn wanneer hij begint. Nu heb ik nog geen werk en gaat hij 4 dagen 6 uurtjes naar de opvang, zodat hij gewend is en zich veilig voelt op het moment dat ik wel werk vind en dan de opvang echt nodig heb. De gemeente geeft een werkloze ouder toestemming voor 25 uur per week, totdat je werk gevonden hebt.

 

Je betaalt een bijdrage dat gebaseerd wordt op je inkomen. Als je 2 inkomens hebt en je hebt dus meer inkomen elke maand, dan zal je bijdrage hoger zijn dan dat je werkloos bent en het met 1 inkomen moet doen.

 

De bevestigingen zijn binnen, iedereen is op de hoogte waar en wanneer, nu maar wachten tot de kleine oud genoeg is en dan kan hij lekker elke dag met vriendjes spelen. En mamma weer aan het werk :)

Generaties en gewoonten

Iedere generatie kinderen is anders en zo ook de gewoonten en richtlijnen die daarbij horen. Zo werd er vroeger lekker een schepje suiker door het papje gedaan en werd de fles voller gemaakt met rijstebloem. Nu vertellen ze bij de geboorte dat suiker ook nu al slecht is voor de tandjes en de energie en de fles met rijstebloem zorgt alleen maar voor slaapproblemen. Je staat dan ook wel even raar te kijken als je verhalen van vroeger hoort en je weet met alle adviezen ook niet meer wat je moet doen. Het beste is zelf nadenken of je gevoel het goedkeurt. Slaap jij lekker met een overvolle buik? Hoe voel jij je nadat een suikeraanval is uitgewerkt? Waarom doe je dat dan je baby aan, toch? Of roken en alcohol tijdens zwangerschappen/borstvoeding of gewoon geven, krijg ik ook de rillingen van. (ja, whisky in de fles! Ben je niet helemaal goed?!)

 

Box

In Nederland is het de normaalste zaak van de wereld om een box in je woonkamer (of waar dan ook) te hebben. In Zweden keken ze me raar aan toen ik vroeg waarom die hier bijna niet te vinden zijn. Hier spelen de babies gewoon op de grond, op een kleed. Is goed voor de training van de spieren en ze hebben meer bewegingsvrijheid, dus ik snap hem wel, maar het was nieuw voor mij. Voor het moment dat Benjamin straks snel kan kruipen met zijn knietjes, heb ik wel gedacht aan een reisbedje. Voor de momenten dat ik naar de wc moet en hem niet alleen kan laten zonder dat hij ervandoor gaat. Nu zit hij in zijn stoel in de badkamer bij me, maar dat houdt ook een keer op. Dan komt dat reisbedje goed van pas om straks een moment als oppas te werken.

 

Taal

Waar ik het persoonlijk lastig mee heb is de talen. Thuis, overdag spreek ik Nederlands tegen Benjamin, ´s avonds als we samen zijn spreken we Engels en ik leer Zweeds mee wanneer pappa tegen hem praat. Kiekeboe spelletje? In 3 talen. Knuffelbeer die kan praten? Zweeds, net als al het andere speelgoed. Ik moet alle kinderliedjes in het Zweeds leren, maar ik ken ze niet eens in het Nederlands. Bassie en Adriaan is een ding wat je als kind gewoon gezien móet hebben en het is maar te hopen dat ze online te vinden zijn. Voorleesboekjes (sowieso alle boeken) moet ik vragen aan mijn Nederlandse vrienden en familie want die bezorgen ze hier niet.

 

Is een hoop om over na te denken en sommige mensen hebben niet door dat het hier in Zweden soms heel anders werkt en je er soms niet komt met de Nederlandse oplossingen die wij kennen.

 

Een klaagpuntje: opmerkingen waar je niks aan hebt.

Van die dingen als:

  • ¨Nou, wacht maar tot hij/zij groter is, dan wordt het nog veel erger.¨ Wat heeft iemand daaraan? Als iemand dat tegen mij zou zeggen ga ik er gewoon in mee:¨Nou, dat zie ik niet zo zitten, dus neem jij die baby maar mee dan.¨ Kijken wat ze dan zeggen.
  • ¨De consultatiebureaus vertellen onzin.¨ Hoe kom je daarbij? En jij weet het allemaal beter omdat?
  • Dit heeft iemand serieus tegen mij gezegd toen Benjamin 6 maanden was: ¨Je moet een speeltje zoeken wat zacht is en hij niet kan inslikken.¨ Joh, echt? Had ik geen idee van! En wat is een luier?
  • ¨Als je wat nodig hebt moet je het zeggen. Mag ik een keer oppassen? Als je oppas nodig hebt hoor ik het wel hè?¨ Maar er dan niks van menen. Je vraagt om oppas en ze kunnen geen enkele dag dat je het vraagt of ze geven de baby terug in je handen bij de eerste kik. Zeg het dan niet. (Van horen zeggen, gelukkig zelf nog niet meegemaakt, maar erg irritant)

 

20150105_143025En nu een paar vreselijke clichés: Mijn kind is de knapste, heeft de mooiste lach en ik geef er alles voor om hem gelukkig te maken! Ik geniet van zijn blije gespeel, knuffels en kusjes en ik kan niet wachten tot hij straks wat groter is en we meer spelletjes kunnen doen en hij kan praten! Zo!

Eerste reis

Afgelopen weekend zijn we voor het eerst op reis geweest met de kleine. Man, wat een gedoe. Eerst moet je je bedenken (en het liefst een lijstje maken) wat je allemaal mee MOET en WIL nemen. De hele waslijst aan spullen die een kleintje echt nodig heeft is te lang om op te noemen, maar je moet denken aan luiers, billendoekjes, kleren, spuugdoekjes, flesjes, melk en eten. Daarna nog de nodige zalfjes, bij winter ook een jas, wanten, muts etc. Ga je in de zomer, dan heb je natuurlijk zwemkleding nodig.

 

Een paar uur in de auto, voor een baby van iets meer dan 5 maanden oud een hele opgave. Hij moet in die stoel blijven zitten, ongeacht of hij dat wil of niet, want hij kan er niet uit i.v.m. de veiligheid. De temperatuur moet goed zijn in de auto, niet te droge of vochtige lucht, zonneschermpje achterin aan het raam indien nodig en je moet zelf naast hem zitten. Heel vreemd, want je hebt het idee dat je in een taxi zit. (Normaal gesproken zit ik altijd achterin naast hem, maar dan duurt het nooit zo lang)

 

Na een paar uur rijden kwamen we aan bij het hotel. Het was buiten pikkedonker, ook al was het pas 16.00 uur. Alle spullen moesten mee naar boven, naar de kamer, maar we lieten het even in de auto staan om eerst gedag te zeggen tegen opa en oma. (van Benjamin) Zij hadden de reis verzorgd, omdat ze 40 jaar bij elkaar zijn. Het was een verassing van opa voor oma, om heel de familie een weekendje mee te nemen. Even lekker weg uit de sleur van het dagelijks leven en gezellig bij elkaar zijn. Daarbij kwam nog een exclusief diner in een sjiek hotel in de oude binnenstad en een kerstmarkt.

27076158

Bij aankomst in de hotelkamer hebben we meteen het reisbedje opgezet om te zien of het paste. De kamer was ruim genoeg, dus nu konden we verder naar ons druk maken of Benjamin er eigenlijk wel in wilde slapen. Iedereen had een flinke reis achter de rug, het ene stel wat zwaarder dan de ander door reisziekte en na even bijgekletst te hebben vertrok iedereen naar zijn eigen kamer. Benjamin was zo moe dat hij niet eens jammerde en meteen in slaap viel. Gelukkig, het bedje bevalt. Normaal speelt hij er alleen in en moet hij er even wachten als ik plotseling even weg moet lopen door een deurbel of het toilet. Dit was dus meteen een test, om te zien hoe hij zou reageren en mocht het helemaal mis gaan, zouden we in de auto stappen en naar huis gaan.

 

Het voordeel is, dat we in ¨eigen land¨ waren, dus als er wat gebeurt ben je bij de bekende oplossingen in de buurt. Voor het eerst op reis met je kleintje naar een ander land is wat spannender. Ik kan iedereen aanraden om eerst in eigen land op vakantie te gaan, voordat je verre reizen gaat boeken.

 

Routines zijn helemaal de deur uit geweest dit weekend, hoewel we ons best hebben gedaan om dat niet te laten gebeuren. Benjamin heeft zijn dutjes nodig overdag en als iemand hem vastpakt en meeneemt om aan anderen te laten zien hoe schattig hij is, wordt het lastig om hem in bed te leggen. Ik heb een paar keer toch moeten zeggen dat het tijd was voor een dutje, dat het me speet, maar dat ik hem weer mee moest nemen. Hij viel meestal snel in slaap dus dat was dan maar goed ook. Etenstijden waren een beetje lastig, omdat we ook veel op stap waren en gelukkig kan onze kleine al zelf zitten in een kinderstoel. Mijn tip voor kleine kindjes: ga pas naar een restaurant of iets dergelijks wanneer ze zelf in een kinderstoel kunnen zitten. Voor Benjamin is het nu tijd om ook van ons eten stukjes te proberen, dus we kunnen hem bij ons eten betrekken en dat gaat goed, maar een jongere baby die alleen nog maar in je armen kan liggen maakt het allemaal een stuk lastiger voor jezelf. Alle aandacht vond hij heerlijk en er was altijd wel iemand om mee te kroelen of te spelen, in dat opzicht was het een geweldige ervaring voor ons allemaal. In de nacht wordt hij nog wakker voor een luier en om te eten, maar gelukkig heeft niemand hem gehoord.

 

In hotels hebben ze eigenlijk altijd wel kinderstoelen, babybedjes etc. maar wij hadden voor de zekerheid ons eigen reisbedje meegenomen. In Zweden zijn ze over het algemeen heel kindvriendelijk en hebben ze in winkelcentra ook ruimtes waar je je baby kan (borst)voeden. Het is mij nooit eerder opgevallen, omdt ik er ook nooit op gelet heb, maar ik heb andere mama’s horen zeggen dat ze in Nederland niet zo erg kindvriendelijk zijn. Daar bedoelden ze dan bijvoorbeeöd verschoontafels mee, die ik hier op bijna elk toilet kan vinden.

4 maanden later…

Benjamin is nu bijna 5 maanden en ik zal proberen wat van de tijd te beschrijven.

 

Eerste paar weken

De eerste paar weken zijn wazig, ik moest herstellen van een grote operatie, de hormonen moesten hun weg vinden, thuis moesten we uitvinden wat het handigste werkte met de nieuwe taken die bij het verzorgen van een baby horen en dat soort dingen.

 

Als eerste wil ik vertellen dat je je absoluut niet kan voorbereiden op een baby. Je weet niet van tevoren hoe hij/zij is en wat er allemaal moet gebeuren. Het enige wat je kan voorbereiden is dat je alle materialistische dingen in huis hebt. Als je al je spullen op- en in kasten hebt geruimd, schrijf dan ergens op waar je wat hebt opgeborgen, want je raakt het kwijt. Het is niet echt kwijt, want je hebt het veilig opgeborgen, maar je kan het niet vinden. En gegarandeerd dat iemand je gaat vragen: ¨waar ligt…?¨

 

Iemand vertelde mij dat het makkelijk was om voor een baby te zorgen, ‘alles wat het nodig heeft is eten en liefde’. In principe is dat waar, maar er komt zoveel meer bij kijken. Je baby huilt omdat hij zich ongemakkelijk voelt en dat is het ergste wat hij heeft meegemaakt in zijn korte leventje. Hij kan niet praten, maar er is iets mis en jij moet uitvinden wat het is. Het is een levende puzzel en je hart breekt in stukjes als je verdriet ziet op dat kleine gezichtje, dus je moet zo snel mogelijk proberen het probleem op te lossen. Ook midden in de nacht, als je net lekker weer in slaap begint te zakken.

http://www.dreamstime.com/royalty-free-stock-images-baby-cartoon-face-image11329449

Nu, een paar maanden later, zijn we steeds beter aan elkaar gewend en weten we inmiddels welk soort huil of zeur voor wat is. Je kan een paniek-schreeuw-huil krijgen, een zeurtje, gillen (meestal van plezier) en tranen. We weten nu wat er moet gebeuren, maar soms zitten we er nog wel eens naast. Zeker met eten is het soms een raadsel, omdat hij bijvoorbeeld 2-3 uur daarvoor heeft gegeten denk je niet als eerste aan een nieuwe fles, maar stiekem heeft hij het supersnel verteerd en heeft gewoon weer honger. Hij probeert je dat duidelijk te maken en jij snapt het niet. Op zo’n moment voel ik me weleens dom, maar dan denk ik ook maar weer: we zijn allemaal mensen, onvoorspelbaar en wisselvallig.

 

Na 4 maanden

We zien het bekkie van Benjamin veranderen met de tijd en hij wordt steeds leuker in de omgang. Hij kan nu reageren op ons en wij op hem en dat helpt soms enorm. Zeker als hij wakker wordt van een nachtmerrie (denken we) pakken we hem vast, zeggen hallo tegen hem en hij is bijna meteen gerustgesteld. Hij leert nu sinds een paar weken om van een lepeltje te eten en dat is echt leuk. Omdat alles anders aanvoelt dan zijn gewone melk en fles, trekt hij gezichten alsof ik de smerigste dingen in zijn mond prop. Gelukkig gaat het aardig goed, na een paar hapjes van iets nieuws went hij vrij snel en wil ook graag eten.

 

Tandjes

Hij heeft inmiddels 6 tanden, de eerste tandjes kwamen na een paar weken na de geboorte al en ik ben opgelucht dat ik geen borstvoeding geef. Andere moeders hebben babies van 4-5 maanden zonder tanden en zij zeggen dat ze stoppen wanneer de tandjes komen. Stelt me weer gerust dat ik geen monster ben die mijn kind geen borst geef. Ja, mensen hebben er duidelijk een mening over. (ook al gaat het ze geen zak aan)

 

Föräldragruppen

Vanuit het BVC (BarnvÃ¥rdcentralen, Ned: consultatiebureau) kregen we de uitnodiging om naar babymassage te gaan en een schema met föräldragruppen (Ned: ouder-groepen) elke paar weken om bij elkaar te komen en met elkaar ¨het leven¨ te bespreken. Babymassage was enorm leuk, je gaat er een paar weken heen om te leren je baby te masseren, je kan vragen stellen en te ontspannen terwijl je even het huis uit bent. De föräldragrupp is er om vragen te stellen aan je BVC-sköterska (Ned: consultant) en de moeders om hun ervaringen te delen. BVC heeft een richtlijn met onderwerpen opgesteld wat aan bod komt, geven informatie en laten video’s zien met hulpmiddelen. Dit zal misschien niet bij elke BVC zijn, want die van ons is er net mee begonnen.

 

Je hebt ook gruppen bij de lokale förskolan (Ned: soort kinderdagverblijf), je BVC-er kan je vertellen wanneer je waarheen kan. Hier hebben we onder andere een hand- en voetafdruk laten maken in gips en er komt een fotograaf om die mooie babyfoto’s te maken. Je kan hier met mammas en babies van ongeveer dezelfde leeftijd lekker kletsen, kopje thee/koffie drinken etc. Het verbaast me trouwens hoeveel er gratis is, ik had meer verwacht dat je overal op zijn minst een deel zelf moest betalen, maar dat valt reuze mee.

 

Nu op naar de laatste paar weken, kerstavond is Benjamin 6 maanden! :)

kerstbal-baby

Ergernissen tijdens en na de zwangerschap

Ergernissen tijdens en/of na de zwangerschap

Ik kwam laatst een artikel tegen waar ik erg om kon lachen:

Soms wil je dat mensen wat meer nadenken voordat ze hun mond opendoen. Hieronder een paar dingen die je NIET wilt horen wanneer je pas bevallen bent.

 

-          ¨Heb je een orgasme gehad? Ik heb gehoord dat sommigen dat krijgen wanneer ze bevallen.¨

De kans dat dat gebeurt is net zo groot als dat deze opmerking het begin is van een geweldige vriendschap.

 

-          ¨Sommigen hebben een paar dagen na het gebeuren al seks!¨

Dat zijn dezelfde personen die opgewonden worden van een doodgereden egel op de weg.

 

-          ¨Sta je al te popelen om het opnieuw te doen?¨

Net zo enthousiast als het eten van mijn eigen shit.

 

-          ¨Wacht niet met de volgende maken!¨

Wacht met die opmerking, graag voor eeuwig.

 

-          ¨Maar, je ziet er nog steeds zwanger uit!¨

Dat is precies wat iemand nodig heeft, horen dat je eruit ziet als Jabba the Hutt, van zijn beste kant.

 

-          ¨Binnen een paar jaar kunnen aambeien zich een beetje terugtrekken. Of ze blijven chronisch.¨

Chronische bavianenkont aan iedereen die dit heeft gezegd.

 

-          ¨Waaaaat? Duurde de bevalling 38 uur? Mijn persweeën waren over na 2 minuten.¨

Ik hoop dat je uitgescheurd bent tot je oren, bitch.

 

-          ¨Oh, heb je een verdoving gebruikt? Dat had ik niet nodig, ik had alleen positieve gedachten.¨

Onderzoek wijst uit dat een laag IQ samenhangt met een hoge pijngrens. ’Just Saying’.

 

Bron: Sofia och Therese pÃ¥ “Hormoner och Hemorrojder”.

Zwanger-dikke-buik

Enkele onnodige, domme, gemene of rare opmerkingen, bij elkaar gevoegd van verschillende fora. Ik kan het niet laten om mijn mening te geven en sommigen heb ik zelf ook gehoord.

 

Over je gewicht:

  • Jeetje wat ben/was jij dik zeg!
  • Je moet nu voor 2 eten.
  • Het moet er straks ook allemaal weer af he.
  • Je bent zeker al een heleboel aangekomen?
  • Ik was het veel sneller kwijt toen ik bevallen was.

Het is nooit ok om dit soort dingen over iemands gewicht te zeggen. Toch denken mensen dat het volkomen normaal is bij een zwangerschap, alsof ze een vrijbrief hebben om je te beledigen en je kan er niks van zeggen want je bent zwanger.

 

Het duurde ze te lang:

  • Je hoeft zeker niet zo lang meer?
  • Goh, we dachten al, wat duurt het lang voordat we wat te horen krijgen.

Iets meer tact en wat meer begrip tonen, graag.

 

Na je bevalling:

  • Over een paar dagen ben je weer helemaal de oude.
  • Maar je litteken is toch een mooi aandenken?

Je bent zeker zelf nooit zwanger geweest? 

 

Ze weten het beter:

  • Oh een ruggenprik? Nee, ik wil/wilde het liever zelf doen.
  • Je bent zwanger, niet ziek.
  • Heb je al trek in augurken?
  • Je moet wel borstvoeding geven hoor, dat is veel beter.

Jij doet zeker altijd alles beter? We leven niet meer in de steentijd, soms hebben mensen geen keus en je kan je beter niet overal mee bemoeien. 

 

De baby zelf:

  • Ik had die naam niet gekozen.
  • Zo’n verschil is het niet, 3500 gram of 4 kilo.
  • Een jongetje? Je wilde toch een meisje?
  • Wat een monster zeg!

Het is gelukkig jouw baby niet en laat me verder ook maar met rust. 

 

Gaat ze eigenlijk niks aan:

  • Was het gepland?
  • En laten jullie je nu meteen helpen?
  • De zaadjes weten nu de weg.
  • Je man weet nu hoe het moet.

Hebben mensen jou dit ook gevraagd? Zo ja; vond jij het fijn? Zo nee; daar is een reden voor!

 

En wat gewoon heel ongepast is:

  • Ik hoef geen kinderen hoor, gelukkig bestaat er abortus.

Jij moet je kapot schamen.

  • Jij wilde toch zo graag zwanger worden, dan moet je dit ook maar accepteren.

Zal ik onthouden voor wanneer je diabetes krijgt of je lever op springen staat.

Mijn inleiding in Zweden

Ik heb geen idee hoe het werkt in Nederland dus ik kan de situatie niet vergelijken, maar ik zal zonder ranzige details vertellen hoe de bevalling hier gegaan is.

 

42 weken

Op maandag 23 juni hadden we een afspraak voor de inleiding. Ik was toen 42 weken zwanger en het werd hoog tijd dat de baby geboren werd. ’s Morgens vroeg moesten we naar de afdeling bellen om te vragen hoelaat er plek was voor ons en ze vertelden dat we om 14.00 uur terecht konden. Bij aankomst kregen we een intake, er werden wat vragen gesteld, bloed afgenomen en zo’n kraantje bevestigd op mijn hand, mocht het later nodig zijn. Moest in mijn hand, want mijn aderen werken nooit mee. Er werd uitgelegd wat er ging gebeuren, wat ik kon verwachten enzovoorts.

 

Als eerst werd er een inwendig onderzoek gedaan om te kijken hoever een eventuele bevalling al van start was gegaan. Na een paar minuten van ongemakkelijkheid vertelde de verloskundige dat mijn lichaam nog helemaal niets gedaan had om de bevalling te starten, dus alles moest opgewekt worden. Om de bevalling en dus ook de weeën op te wekken kreeg ik tabletjes met hormonen. Dat werd dan opgelost in water en ik kreeg er een kleine dosis van. Elke 2 uur kreeg ik een dosis nadat de baby en ik gecontroleerd waren en je krijgt maximaal 8 keer zo’n tabletje. Na een stapel dosissen (ben de tel kwijtgeraakt) hebben ze me maar aangesloten op een infuus met druppelende hormonen.

 

12 uur later

Dit proces ging tergend langzaam en na zo’n 12 uur pijn heb ik om 02.00 uur om pijnstilling gevraagd. Eerst een paar tabletten die normaal gesproken erg goed schijnen te werken maar heb er weinig plezier van gehad. (zal wel betere werking hebben als je niet aan het bevallen bent) De verloskundige vertelde ons toen dat ik 1 cm ontsluiting had en ik dacht dat ik gek werd. Twee uur later werd de pijn weer ondraaglijk dus heb ik (04.00 uur ’s nachts) de zuster gevraagd om het gas. Daar werd ik erg misselijk van en legde het maskertje maar weer naast me neer.

 

Rond 07.00 uur wist ik niet meer wat ik moest doen zoveel pijn deed het, dus weer de zuster geroepen. Zij raadde aan om een ruggenprik te plaatsen, omdat het al zo lang duurde en ik moe werd en het anders niet meer vol zou houden. Hier heb ik mee ingestemd, want ik wilde eigenlijk alle pijnstillers wel hebben die het ziekenhuis op voorraad had.

 

De volgende dag

Nu was het dinsdagochtend en na een onderzoek had ik pas 4 cm ontsluiting. Wauw, daar word je niet blij van, na 17 uur. Weer terug aan het gas, de verloskundigen zeiden dat ik het weer kon proberen, want waarschijnlijk was de misselijkheid tijdelijk en ze hadden gelijk. Heerlijk gevoel als je diep inademt en je wordt duizelig en vrolijk! Het gas haalt de toppen van de wee eraf, zodat het wat meer draaglijk is maar het neemt de pijn niet helemaal weg. Aangezien mijn energie op het level vaatdoek stond, moest ik wat extra’s eten en drinken met suiker. Ook hebben ze een extra infuus aangehangen omdat ik te weinig dronk en dat ook niet wilde. (je wordt een beetje chagrijnig van al die uren met pijn en dat begrijpen ze heel goed) Zelf plassen ging niet meer dus ik kreeg ook een slangetje.

 

Om 14.00 uur was het 24 uur aan de gang en ik heb tegen de zusters gezegd dat als het nu niet snel zou gebeuren, dat ik het op wilde geven. Ze stelden me gerust dat de baby er echt die dag uit zou komen. Het was tijd om een stress-test te doen bij de baby om te kijken of het nog wel goed ging. Ik weet niet precies hoe alles heet, maar de hoofdarts werd erbij gehaald om te overleggen en de uitslag was nu rond 4. De hoofdarts zei dat het in orde was zolang het niet hoger werd. Dit getal was dus hoe hoger, hoe slechter. Iedere keer werd er goed gekeken of de baby in orde was en of ik nog functioneerde. Met alle pijnstilling werden mijn waarden ook steeds gecontroleerd of ik het nog wel aankon.

 

De laatste uren

Ongeveer tussen 17.00 en 18.00 uur werd ik geholpen om de laatste centimeters vrij te krijgen en er werd ieder uur een nieuwe stress-test gedaan. Nu was de waarde van de baby 6 en iedereen staarde elkaar aan in onze kamer. De hoofdzuster vertelde ons dat als die waarde niet lager is met de volgende test, er misschien een keizersnede gedaan moest worden.

 

Het was inmiddels 18.30 uur en ik weigerde de keizersnede. Ik zei dat het nu al zo vreselijk lang duurde, we eindelijk zover waren en ik het zelf wilde doen. Eerder had iemand gezegd dat je met een keizersnede zo’n 2 maanden aan het herstellen bent.

 

De hoofdzuster vroeg of ze de test opnieuw wilden doen en de waarde was weer rond de 6. Ze zeiden dat de operatiekamer klaargemaakt moest worden en mijn wereld stortte een beetje in. Na 29 uur besluiten ze nu ineens om hem er maar operatief uit te halen? ¨Had dat dan na 3 uur gedaan, of liever nog meteen!¨ dacht ik.

 

De alarmbellen gingen af dat iedereen de gang vrij moest maken, ik moest mijn oorbellen en de rest van mijn eventuele sieraden afdoen en ik werd in een paar minuten tijd naar de operatiekamer gereden. Iemand zei welterusten tegen me, er werd een spuitje in mijn handkraantje gedaan en toen ik wakker werd gemaakt was het 20.30 uur.

 

Om 19.05 uur is Benjamin geboren en aan pappa gegeven, daarna hebben ze de operatie afgerond.

Dit kan er dus gebeuren als je baby er niet zelf uit wil komen.

 

Mijn ervaring bij Förlossning

Op de afdeling Förlossning is iedereen waanzinnig lief geweest en ze hebben allemaal hun uiterste best gedaan om het ons zo comfortabel mogelijk te maken. Ik kreeg eten en drinken hoeveel ik wilde en mocht elke minuut om een zuster vragen met mijn belletje. We hebben echt superservice gehad, alleen het grote nadeel was de pijn.

 

Ik kan echt iedereen het Karolinska Sjukhus in Huddinge aanbevelen, tof ziekenhuis!!

 

Na de bevalling ga je naar BB, waar je partner ook een bed heeft en leer je omgaan met je baby. Het is niet zo dat je les krijgt, maar je probeert alles zelf en op het moment dat je er behoefte aan hebt kan je hulp krijgen. Voor de lichamelijke situatie van mamma zijn er wat controles en hulp. Je krijgt pijnstilling en eventuele andere medicatie evenals hulp met borstvoeding en dergelijke.

Verschillen tussen Nederland(ers) en Zweden

nederlandse-vlag-vlaggenclub_1   VS   hämta

 

Na een tijdje in Zweden te wonen zijn me een aantal dingen opgevallen aan Nederlandse en Zweedse gewoonten en ik zal ze hieronder beschrijven. Sommige dingen ben ik nu eenmaal ‘zo gewend’ dat ik ze niet raar vind, maar de Zweden om me heen doen het anders en hebben me hun gewoonte dan uitgelegd. Andere dingen zijn mij gaan opvallen doordat ik nu van een afstandje toekijk, in plaats van er middenin te leven, als je begrijpt wat ik bedoel.

 

Felicitaties (bijv. verjaardagen)

verjaardag

Nederlands:

Nederlanders feliciteren iedereen. Je kent het wel, je loopt een woonkamer in en gaat het rondje af om iedereen met een bepaalde persoon te feliciteren. Dat gaat behalve bij 2 mannen ook meestal met 3 kussen op de wangen. Je zegt soms ook met wie, zoals; “gefeliciteerd met je tante”.

Ik ben zelf opgevoed met de norm dat het beleefd is om iedere aanwezige te feliciteren en minstens een hand te geven. Maar waarom doen we dat eigenlijk? Wat heb ik nou voor werk gedaan zodat bijvoorbeeld mijn tante jarig is? Heeft ze helemaal zelf gedaan, je hoeft mij niet te feliciteren, alleen haar. Of dat je moeders buurvrouw op visite zit en jij feliciteert haar dan met jouw moeder (?). Na een tijd in Zweden is me pas opgevallen hoe raar dit eigenlijk is.

 

Zweeds:

Je feliciteert de jarige. That’s it. Je zou eventueel nog kunnen zeggen tegen iemand waarvan zijn broer jarig is: ¨Oh, feliciteer hem maar van mij¨, maar dat is wel de max. En de zoenen? Laat die achterwege, in Zweden geven ze een knuffel. één arm hoger dan de andere en een kort klopje op je rug, zo begroet je en feliciteer je. Klein adviespuntje voor als je naar een verjaardag gaat en je verwacht veel knuffels te geven: doe geen oorbellen in met een lang staafje die naar achteren steekt, na een paar knuffels prikt die je namelijk in je hoofd :)

 

  • Je kunt je voorstellen dat mijn vriend dus heel raar stond te kijken dat hij gefeliciteerd werd met mijn verjaardag en ik heb hem uitgelegd dat wij dit gewoon zo doen zonder dat iemand de reden ervan weet. In België en Spanje doen ze het ook niet, voor zover ik weet is Nederland één van de weinigen die dit zo doen. Wat zijn we toch lekker apart!
  • En laatst uit eigen ervaring: Iemand wenst mijn moeder succes met mijn baby. Uhm, ok… Ten eerste: het is mijn baby, niet die van mijn moeder. Ten tweede: zij hoeft hem er niet uit te persen, dat doe ik, dan zou je mij succes moeten wensen in plaats van mijn moeder. Heel raar vind ik dat en dat zal waarschijnlijk niet aan het feit liggen dat ik een Nederlander ben in Zweden, maar meer mensen zullen dit vast wel met me eens zijn. Wat ik me wel kan voorstellen is dat ze mijn moeder zullen feliciteren wanneer ze (voor het eerst) oma is geworden, want dat is nieuw.

 

Geboorte baby

(voorbeeldkaartje)

geboortekaartje 001forum

Nederlands:

  • Geboortekaartje: Een foto van de baby(s), een gedichtje, wat informatie over de geboorte, je adres met telefoonnummer en welke tijd je beter (niet) op visite kan komen. Dit kaartje wordt doorgaans zo snel mogelijk na de geboorte verstuurd zodat de ontvangers hun kraamcadeautje kunnen kopen en af kunnen spreken wanneer ze de baby kunnen komen bewonderen.
  • Aangifte: Je hebt 3 werkdagen om je kind aan te geven bij de gemeente waar je woont.
  • Vaderschapsverlof: Vaders hebben wettelijk recht op 2 dagen vaderschapsverlof die de werkgever niet kan weigeren en door moet betalen. De overheid is bezig om dit uit te breiden naar 5 dagen, hier moeten de eerste en tweede kamer nog over beslissen. Wat er individueel met de werkgever afgesproken wordt staat hier los van.
  • Kraamvisite: Het liefst staat iedereen natuurlijk dezelfde dag bij je op de stoep en dit hou je in de hand door afspraken te maken. Er wordt op diverse baby-mama-sites geadviseerd om ‘s morgens een afspraak te hebben en ‘s middags een. Niet meer, want je moet herstellen, uitrusten en wennen aan elkaar. Je zorgt voor beschuit met muisjes of een ander soort gebak, er staat een ooievaar ergens in de tuin of op je raam geplakt en er hangen slingers en balonnen.

 

Zweeds:

  • Geboortekaartje: Na een paar weken wordt er een uitnodiging verstuurd die er ongeveer hetzelfde uitziet als de Nederlandse, met dezelfde informatie erop. Alleen is dit geen aankondiging, maar een uitnodiging voor de doop of de naamgeving.
  • Aangifte: Bij de geboorte krijgt de baby meteen zijn/haar personnummer en binnen 2 maanden moet je langs de belastingdienst geweest zijn om de naam/namen eraan te toe te voegen.
  • Vaderschapsverlof: Vaders hebben wettelijk recht op 10 werkdagen vaderschapsverlof die de werkgever niet kan weigeren en door moet betalen. (Ik ben niet zeker of dit 80% of 100% is). Deze dagen krijgt iedere vader bij elk kind maar één keer en kunnen niet worden bewaard. Daarnaast is er standaard vastgelegd bij de sociale verzekeringsbank dat ieder kind 480 dagen ouderschapsverlof brengt. Deze dagen zijn geldig tot en met het 8e jaar van het kind en zorgen voor doorbetaling van 80% van je loon. Deze dagen gebruik je bijvoorbeeld in de zomervakantie als je geen oppas hebt, of als je kind ziek thuis is en jij hebt hiervoor vrij nodig.
  • Kraamvisite: Hebben ze niet in Zweden. De naaste familie komt alleen langs als ze zeker weten dat je het goed vindt en aankan. Omdat een thuisbevalling niet gebruikelijk is en je 99% van de keren in het ziekenhuis zult bevallen, regelen ze daar meestal ook de bezoekuren. Deze verschillen per ziekenhuis. Hier wordt je als het ware klaargestoomd om voor je baby te zorgen. Je mag pas naar huis als ze kunnen zien dat je op een comfortabele manier met je baby om kan gaan. De buren zullen waarschijnlijk wel opmerken dat je nu met een kinderwagen in plaats van een bolle buik loopt, maar ze zullen er over het algemeen niets van zeggen.

 

Ontbijt

Nederlands: Boterham, beschuit, crackers met beleg. Gekookt eitje, koffie/thee, melk, sapje.

Zweeds: Digestive koekjes, Tuc crackers, geroosterd brood, croissantjes, muffins, donuts, kaneelbollen etc. Koffie/thee, melk, sapje.

 

Lunch

Nederlands: Boterham, sandwich, stokbroodje met beleg.

Zweeds: Warme maaltijd. Aardappels met steak en groenten, balletjes gehakt met aardappelpuree en bruine of roze saus, pizza, kebab, kipschotel met rijst etc.

images

De Zweden eten tussen de middag warm en dan ‘s avonds weer. Ze vinden het heel vreemd dat wij Nederlanders (samen met de Denen) een boterham tussen de middag eten. Wij eten in principe twee keer ontbijt in hun ogen en vragen zich af of we daar dan wel voldoende energie van krijgen. Ons brood-gedrag is iets van tijdens/na de oorlog en dat is bij onder andere Nederland en Denemarken blijven hangen. Ook als je ‘s middags ergens uitgenodigd wordt of je gaat lunchen met iemand, eet je een hele maaltijd. Natuurlijk is een stokbroodje met beleg wel te krijgen, absoluut, maar op de een of andere manier is dat niet ‘genoeg eten’ als lunch. 

 

Betalen (bijv. een factuur)

Euro_geld_biljetten_278755a

Nederlands: We bekijken de factuur en hangen meteen aan de telefoon als ons iets niet zint. Dat extra tientje administratiekosten zal toch zeker een grap zijn?!

Zweeds: Maken het bedrag over op het moment dat de factuur binnenkomt en maken geen probleem van extra kosten. Dat zijn ze nu eenmaal gewend.

 

Badkamer

Geen bijzonderheden opgevallen, behalve één klein detail:

product-terry-gloves

Zweden hebben geen washandjes. Dat kennen ze gewoon niet. Ik heb ook geen idee wat ze dan gebruiken als ze hun gezicht willen scrubben… Ik heb ze vanuit Nederland moeten laten komen want ze zijn zelfs bij Ikea niet te krijgen.

 

Recycling

Omrin ondergrondse_afvalcontainer

Nederlands: Bij een woning op de begane grond hebben we standaard de containers. Meestal een grijze bak voor het normale afval en een groene of bruine bak voor je etensresten en tuinafval. Deze worden om en om iedere week geleegd door de gemeente. Bij een woning zoals een appartement heb je vaak een ondergronds systeem waar je op straatniveau je vuilniszak in legt, de klep dichtdoet en de zak in de grond zakt. Tegenwoordig scheiden ze ook glas van papier en overig afval, maar bij oudere gebouwen is het nog 1 systeem.

 

Zweeds: Overal een ander zakje/bakje voor. Plastic apart van het kartonnen doosje waarin je taart zat. Zweden zijn trouwe recyclaars en het land moet dan ook afval importeren voor de verbranding heb ik ergens gelezen. Beide soorten woningen, zowel hoog als laagbouw heeft een zogenaamd ¨milieuhuis¨. Hierin staan alle soorten rolcontainers voor alle verschillende soorten afval en zelfs het glas kan je scheiden op gekleurd of wit glas.

264_12_sopor2_600wm

Wat je vaak ziet is een rollend systeempje onder het aanrecht in de keuken, met 3 kleine bakjes. Wit, groen en bruin en daar scheid je je afval al in. Voor je het weet is je zakje vol en kan je dus weer naar buiten/beneden om dat zakje weg te gooien. Ik vind het heel onhandig en wil heel graag een grotere vuilnisbak zoals ik gewend was in de keuken, maar ik kan die niet vinden. Hoe moeilijk is het om een vuilnisbak te vinden met een pedaal, waar onze bekende KOMO zakken ingaan en je eens in de paar dagen die zak weggooit? Heel moeilijk, want ik ben er serieus al een jaar naar op zoek! Ik zit zelfs soms te denken om iemand in Nederland gewoon zo’n ding op te laten sturen, hahaha! (maar ik geef niet op hoor, ik ga er één vinden!)

 

Mochten er meer dingen opvallen in de toekomst, dan zal ik ze zeker opschrijven!

Week 34 – Slaap!

Slapen?!

Week 34 is aangebroken en het wordt zwaar! Mijn buik is groot, zit in de weg en werkt niet mee. Slapen wordt steeds zwaarder omdat de baby zich het beste vermaakt als ik lig. Dan ontspant mijn buik en heeft hij de ruimte om te bewegen. Of de boel te verbouwen, ik geloof dat ik zelfs zijn Gamma-spaarkaart voorbij heb zien komen… Denk je lekker ontspannen te liggen, denkt de baby dat hij even om moet draaien. Stomp tegen je ribben, schop tegen je blaas, dus maar weer opstaan en naar de badkamer. Ja echt leuk, die laatste weken. Daarbij nog harde buiken en af en toe een oefenwee als je net in je slaap wil draaien, wat toch al veel moeite kost.

 

IMAG0582

Groot!

Ik herken mezelf soms niet meer terug, zo groot wordt alles nu. Behalve mijn blaas, haha! Ik heb er vertrouwen in dat alles ook weer terug naar voor de zwangerschap gaat vormen en ik zal zelf ook een handje moeten helpen. Maar voordat dat allemaal lukt wil ik graag een dag dat ik niet moe ben. Daar verheug ik me op, weer lekker alle energie hebben, leuke dingen doen (met baby natuurlijk) en voor mezelf zorgen. Mijn teennagels knippen in de normale 1-2 minuten in plaats van 5 :) En die jeuk! Lijkt wel of ik geprikt ben door muggen, maar die hebben we hier helemaal niet. Mijn huid is gewoon erg droog en kriebelig wat soms lastig is. Ik heb ook gemerkt dat mijn handen en voeten vocht vast beginnen te houden, geen idee wat ik daaraan moet of kan doen.

 

Dat geklaag hoort erbij en was even nodig. Gelukkig is het ook wel heel schattig als je tv zit te kijken en in je ooghoek zie je je buik bewegen! Als pappa hallo zegt voel ik de handjes en voetjes ‘graaien’ en dan smelt je ook wel weer. Soms voel ik het verschil tussen een voetje en de billen en dat is heel raar dat zich dat allemaal in je buik afspeelt! Nog steeds is het vreemd, zo’n wezentje dat daar binnen groeit! Ik kan me al inbeelden hoe dat kleine mormeltje straks in bed ligt, lekker met zijn armpjes en beentjes zwaaien en dan die superkleine luiertjes! Wat zal hij straks genieten van zijn kamer die we voor hem gemaakt hebben en wat zullen wij lekker tutten straks met die schattige kleine spijkerbroekjes en shirts!

 

Nationaliteit

En ik moet nog even op zoek naar wet- en regelgeving wat betreft dubbele nationaliteit. De baby krijgt namelijk automatisch de Zweedse nationaliteit omdat hij een Zweedse pappa heeft. Volgens mij kan dat in Nederland niet meer i.v.m. dubbele paspoorten maar misschien is er met Zweden wel weer een regeling. Dus maar even mijn huiswerk doen en bij de ambassade navragen wat te doen.

 

Ouderavondje in de middag

Vorige week hebben we een ouderbijeenkomst gehad bij de verloskundigenpraktijk. We waren met 4 stellen, allemaal met verschillende uitgerekende data; 1 stel was de dag erna uitgerekend, 1 had nog 3 weken te gaan, het derde koppel moest nog 5 weken en wij 7 weken. Nu blijkt dat de eerste 2 stellen al bevallen zijn, dus eentje netjes op tijd en de andere was 2 weekjes eerder en ik ben zo jaloers! Ik wil ook nu bevallen, dan kunnen we ons kindje zien en vasthouden en (heel egoïstisch) kan ik weer op mijn buik slapen!! Maar het blijft afwachten helaas.

 

De informatie die we hier kregen was voor het grootste gedeelte bekend. Ze lieten een film zien van ongeveer 20 minuten waardoor mijn ideeën over borstvoeding weer helemaal overboord gingen en er werden vragen beantwoord door artsen van onder andere het ziekenhuis van onze keuze. Er was een oudere vrouw aanwezig die ons informatie gaf, waar ik me niet bij op mijn gemak voelde. Beetje strenge juf idee.

 

Meertalig opvoeden

Ze wisten ons wel te vertellen dat meertalig opvoeden geen probleem is voor baby’s. Er was maar 1 stel dat beiden Zweeds was, dus ik was niet de enige die afweek. Hun advies is dat ik met de baby Nederlands spreek en pappa Zweeds. Ik zal actief moeten gaan lesgeven, omdat de kleine in de omgeving al Zweeds meekrijgt en Nederlands alleen van mij. Dat gaat heel raar worden, want mijn lief heeft dan geen idee wat we zeggen. Nederlands leren is wel handig voor de kleine én voor de Nederlandse familieleden. Plus dat de kleine een hoop Engels mee zal krijgen wat hij tussen ons opvangt, maar dat heeft geen prioriteit omdat hij dat ook wel op school zal krijgen.

Första 2 veckorna i Stockholm, Sverige

Första morgonen när vi vaknar… det är underbart! Vi myser härligt och vi pratar om att vi ska äta frukost först och efter det sÃ¥ ska vi planera nästa vecka. LÃ¥ngt innan jag kom till Sverige sÃ¥ hade vi bÃ¥da fantiserat om hur det skulle kännas när vi är tillsammans och det är en underbar känsla att veta att vi passar sÃ¥ bra tillsammans!

 

Jag hade sagt att jag ville se Vasa skeppet och insidan av ett slott, så vi planerade det på datorn. Man måste köra ungefär i en timme till slottet vi ville åka till, så det var smart att kolla på öppningstider före vi ska åka.

 

Under första veckan Ã¥kte vi till skeppet och slottet som vi hade planerat och det var fantastiskt! Dessa attraktioner finns inte i Nederländerna och pÃ¥ mÃ¥nga websidor säger man att du mÃ¥ste besöka dom när du kan. Under dessa dagar äter man mycket ute, för att allting är längre bort än i Nederländerna, sÃ¥ du har ingen tid att laga mat. Och man brydde sig inte 😉

 

Den andra veckan var extremt kall (ungefär -17 grader pÃ¥ kvällen!) och vi Ã¥kte skridskor i stora stan. Jag har Ã¥kt skridskor förut, men dom förväntade sig av ¨Holländskan¨ att jag skulle vara jättedÃ¥lig pÃ¥ det. Jag har tillräckligt med självkänsla, sÃ¥ där, skridskorna pÃ¥ mina fötter och kör! Och det tog lÃ¥ng tid före jag äntligen (oundvikligt) ramlade! Och hÃ¥rt, bÃ¥da knäna var blÃ¥a! Och efter det hände det igen, men jag kom ihÃ¥g att det gör ont pÃ¥ mina knän, sÃ¥ jag ramlade pÃ¥ min mage och det kändes bättre. Faktiskt, jag ramlade bara 2 gÃ¥nger under en och en halv timme, med tanke pÃ¥ att jag inte har Ã¥kt skridskor pÃ¥ nÃ¥gra Ã¥r är det en bra jobb av mig 😛

 

I slutet av den andra veckan fick jag flera sms från Holland, om när jag kommer hem igen. Oj! Jag glömde helt bort det. Jag fick total panik, hur ska jag göra det, tillbaka till Nederländerna och sen? Vart ska jag bo, hur dåligt kommer jag känna mig när jag vet att min älskling bor i Sverige och vi kan inte vara tillsammans eller träffas varandra tidigare än om ett år igen (p.g.a. skola)? Jag tänker på det länge om vad jag ska göra och jag tror att en långdistans relation inte är bra för mig, så jag måste välja nu. Min älskling sa att jag kunde stanna här i Sverige och bo tillsammans hos honom. Han tycker inte om att säga ”hej då” på en flygplats utan veta när vi ska träffas igen nästa gång.

2 Januari 2013 Рp̴ Svenska

Ikväll ska jag flyga mot Stockholm för att träffa min dejt, så spännande! Faktiskt så har jag känt honom länge nu och vi har aldrig haft några andra tankar än vänner om varandra, men saker ändras ibland. Vi har båda känslor som en 16-åring som tycker om en person och vill bli pojkvän/flickvän. Med tanke på att vi aldrig har träffats på riktigt, så är det läskigt. Vi har sett bilder på varandra, men det är annorlunda på riktigt. Lägg även till på det att eftersom det är så långt i mellan oss, så måste man flyga för träffas. En flicka på 26 år flyger till en annat land bara för en dejt?! Är hon galen eller?! Jag hörde det ofta. Men jag brydde mig inte. :-)

 

Jag tog min resväska från bandet, som är jättetung för att jag ta alltid för mycket med mig. Men kanske blir det så, att jag stannar längre än två veckor, då kommer jag behöva extra kläderna. Eller tänk om tvättmaskinen inte funkar? Konstiga saker går igenom mitt huvud, men först: till utgången och träffa min prins, wow så spännande!

 

Jag följde dom andra mot dörrarna och jag är rädd… Inte för vem eller vad jag ska träffa, men kommer jag känna igen honom! Jag skulle kunna gÃ¥ rakt förbi min mamma pÃ¥ flygplatsen utan att se henne! Jag berättade det till honom före vi träffades, sÃ¥ att jag inte gÃ¥r hem med fel man 😉

 

Dörrarna öppnade och… Det fanns ingen tvekan om det, ögonen träffade varandra och vi bÃ¥da hade  världens största leende, kärlek vid första ögonkastet! Självklart sÃ¥ snubblar jag över min väska, eller mina fötter, jag vet inte vad. Mycket snabbt springer jag till honom, vi säger hej först jag tror men allting runt oss försvinner och vi kyssdes nÃ¥gra minuter utan att skämmas mellan alla människor som stod och väntade. När vi upptäckte att det fanns andra där, gick vi till bilen för Ã¥ka hem. Hem till honom. Direkt pÃ¥ första dejten ska du Ã¥ka hem till honom? Hmm.. Men vad ska du annars göra?

 

När vi kom hem så fanns det jättemånga tända ljus (ibland så undrar jag vem som tänt dom), en ask med choklad och han erbjöd mig en underbar cappuccino som var gjord med kaffemaskinen som är köpt på grund av mig. Ungefär såhär hade han sagt; ¨Jag dricker inte kaffe, men du gör det, så kommer du och dricker kaffe med mig?¨

 

En helt romantisk kväll med mycket prat (på Engelska, annars förstod vi inte varandra) och mycket mys. Det kunde inte bli bättre!